Reisverslag Dolomieten & Salzburgerland

Inmiddels zijn onze relaxte zonvakanties veranderd naar wandelvakanties. Voor sommigen klinkt dit misschien als een hel op aarde, maar wij vinden het gewoon heerlijk om onze benen aan het werk te zetten. Na onze iets te korte vakantie vorig jaar, besloten we 15 nachten weg te gaan. Eerst een week naar de Dolomieten en vervolgens nog een week in Oostenrijk.

Dit was ook de eerste vakantie waarbij onze corgi Bux mee mocht, en nu wil ik eigenlijk niet anders meer. Hoewel hij ons vroeg wakker maakte en soms van ieder geluidje iets moest zeggen, was het ook gewoon super gezellig om hem bij ons te hebben.

Dag 1: Naar Duitsland

Op dinsdag 2 september was dan eindelijk onze vakantie begonnen. Dit jaar ging onze hond mee, dus we besloten niet in één dag naar Italië te rijden. Ik had een fijn hotel gevonden in Leutkirch im Allgäu (Zuid-Duitsland), iets meer dan 600km rijden. We kwamen in de middag aan en konden daardoor nog fijn een wandeling maken. Leutkirch ligt tussen verschillende natuurgebieden in en alles was supergroen. Vanuit het hotel liepen we naar ‘Oberer Stadtwald’ en maakten een kort rondje van 5km. We konden ook direct wat hoogtemeters meepakken voor de Dolomieten, al stelde dit in verhouding natuurlijk niet zoveel voor.

Na de wandeling zijn we naar het restaurant gegaan voor de eerste biertjes en schnitzels van de vakantie. De hond mocht mee naar binnen, maar wij hebben fijn buiten op het terras gegeten. Een fijne eerste dag!

Tussenstop in Zuid-Duitsland
Aangezien we onze hond meenamen was het nog even een zoektocht naar een fijne overnachtingsplek voor onze tussenstop. Deze hebben we uiteindelijk gevonden: Bayrischer Hof in Leutkirch im Allgäu. Vanaf daar was het nog ca. 1 uur rijden naar de Oostenrijkse grens. Er zat een restaurant bij het hotel, we konden gratis op het terrein parkeren en er was enorm veel natuur in de omgeving. Ook fijn als het warm is: op ca. 100 meter afstand vind je een groot meer waar in gezwommen kan worden.

Dag 2: Kasteel Neuschwanstein & Aankomst Italië

Soms als ik niks te doen heb – of uitstelgedrag aan het vertonen ben – verken ik de kaart van Google Maps. Per toeval zag ik dat we onderweg naar de Dolomieten langs een bekend kasteel kwamen: Kasteel Neuschwanstein. Het schijnt de inspiratie te zijn voor het Disney-kasteel en dat wilde ik wel graag met eigen ogen bekijken.

Na het ontbijt reden we richting het kasteel in Füssen, wat ongeveer een uurtje rijden was. We parkeerden onze auto voor een belachelijk bedrag (12 euro volgens mij) en begonnen daarna aan de wandeling naar boven. De route was 5km en iets meer dan 200 hoogtemeters, prima te doen dus. Eenmaal bij het uitzichtpunt (foto 1) waren we net op tijd, want toen we weer weggingen stond er een enorme rij. De route naar beneden bracht ons ook langs de voorkant van het kasteel en uiteindelijk kwamen we weer bij de auto uit. In totaal waren we 1,5 uur ‘onderweg’ en ik moet zeggen dat we ook flink hebben getreuzeld om foto’s te maken. Zeker een aanrader als je eens in de buurt bent, zoals je ziet is het een magisch kasteel met een prachtige omgeving!

En toen was het tijd om door te rijden naar ITALIA! Ik had een appartement gevonden in Maranza/Meransen, wat een klein stukje boven de Dolomieten ligt. We moesten het laatste stuk een flink eind omhoog rijden, aangezien het appartement middenin het wat hoger gelegen skigebied Gitschberg Jochtal lag. Eenmaal daar aangekomen konden we direct met een sleutelkastje inchecken en beginnen met het uitstallen van onze spullen. Het appartement was echt perfect en had een waanzinnig uitzicht over de bergen. Kon niet beter. 🙂

Heerlijk appartement in Maranza/Meransen
We verbleven 7 nachten in ‘Waldelerhof’ en kregen een mooi (goed schoon!) ruim appartement met een woonkamer, twee slaapkamers met badkamer en een mega balkon. De keuken was goed en prima voor simpele vakantiemaaltijden, er zat zelfs een kleine vaatwasser in. Vanaf het balkon krijg je een waanzinnig uitzicht over de bergen en er zijn veel wandelroutes in de omgeving. Naar de meeste wandelplekken in de dolomieten is het nog ca. 1 uur rijden. Benieuwd naar het appartement? Die vind je hier.

Dag 3: Lago di Braies

Ken je dat: dat je terug kijkt naar je foto’s en je gewoon weer verbaasd bent hoe mooi het was? Dat heb ik in ieder geval hierbij. Want ondanks de hordes toeristen, was dit zó bizar mooi. We moesten heel vroeg opstaan om hier op tijd te zijn, en dat was niet voor niks. Er waren al om 9 uur en waren zeker niet de eersten. Je moet hier overigens ook voor half 10 zijn, daarna sluit de weg en kun je met de bus of moet je lopen. Tip: lees je in voordat je hiernaartoe gaat!

Ik had meerdere sites afgestruind voor een mooie hike – die goed te doen was met een hond – en ik kwam bij deze route (Alltrails) van 9km uit. Echt een aanrader, mits je hem met de klok mee loopt. De eerste 2km waren belachelijk toeristisch, maar gelukkig loopt 99% van de toeristen alleen een rondje om het meer.

Na ongeveer 3km kwamen we bij de Grünwaldalm/Malga Foresta uit, een leuke almhut middenin een wei vol koeien. Daar namen we een korte pitstop (met apfelstrüdel) om vervolgens de hoogte in te gaan. En man oh man wat was dat een pittige eerste klim. In ongeveer anderhalve km moesten we 500 hoogtemeters afleggen. Ik maakte me vooraf nog zorgen om onze corgi Bux, maar die heeft me er echt vierkant uitgehiked. Gelukkig hadden we daarna ook bijna alle hoogtemeters gehad en konden we volle bak genieten van ons welverdiende uitzicht.

Moe, voldaan en uitgeput (ik dan) daalden we weer af en namen we onderweg nog ergens pauze voor onze broodjes. Eenmaal terug bij het meer verschenen de hordes toeristen weer en toen zijn we maar snel richting ons appartement gegaan. Fijn dagje!

Dag 4: Rustdag

He le maal niks! Nee, serieus: we zijn niet eens naar de supermarkt geweest. Het was dat Bux uitgelaten moest worden, anders waren we ongetwijfeld de hele dag binnen gebleven.

Dag 5: Sassolungo / Langkofel

Dit was de mooiste hike van de vakantie: rondom de Sassolungo bergketen. Helaas hadden meer mensen dat gehoord en was het weer een drukke toeristische bedoeling. We waren er pas om half 11 en hadden geluk dat we nog een parkeerplek konden scoren (voor 20 euro!!!). Vanaf daar snel door naar de route, want we hadden nog een lange hike voor de boeg.

Echt een route heb je niet nodig bij Sassolungo, er loopt namelijk één pad om de bergengroep heen. In totaal leg je ca. 18km af met 800 hoogtemeters. Onderweg wordt je continu getrakteerd op bizar mooie en afwisselende uitzichten, waarbij je ook andere bekende bergtoppen kunt zien in de verte. Toen we ongeveer op de helft waren veranderde het uitzicht compleet: van verre uitzichten naar waanzinnige hoge bergen waar we vlak langs liepen. Dat zorgde voor hele toffe plaatjes, al zeg ik het zelf.

En er waren uiteraard ook verschillende almhutten, waaronder Rifugio Friedrich August die bekend staat om hun lekkere puddingbroodjes. Wij stopten ergens voor een apfelstrüdel (keeps te doctor away?…) en aten onderweg onze broodjes op. Bijna 7 uur later kwamen we weer bij de auto aan. Moe van de lange tocht, dus snel terug naar het appartement om te chillen. Verder laat ik de foto’s voor zich spreken, want het was echt heel mooi.

Rugzak voor onze corgi
Na ca. 10km hebben we Bux in de rugzak gedaan. Daarmee trokken we uiteraard veel bekijks. Achteraf weten we nu dat Bux prima 20km kan hiken, mits we genoeg pauzes nemen. Maar het is fijn om de optie te hebben als hij wel echt moe is of er gevaarlijke stukken zijn waar we geen onvoorspelbare bewegingen bij kunnen gebruiken. We gebruiken de K9 Kolossus rugzak in maat L en daar past onze corgi van 15kg goed in. Hij lijkt er op de foto hieronder een beetje scheef in te zitten, maar dat kwam omdat we de ritsen aan de zijkant niet goed hadden dichtgedaan. Normaal zit die er mooi recht en stevig in.

Dag 6: Almhüttenrundweg Gitschberg

Na twee mooie hikes in de Dolomieten besloten we de bergen rondom ons appartement te bezoeken. Een kwartier rijden is toch wel iets prettiger ten opzichte van een uur of meer. Daarnaast waren hier amper andere toeristen: zeker een pluspunt. We wandelden de Almhüttenrundweg Gitschberg (link naar kaart/GPX): ca. 11km lang met 700 hoogtemeters. De route begint officieel middenop de berg, waarvoor je met een skilift omhoog moet. Daar zaten wij echter niet zo op te wachten en zijn bij de Kiener Alm begonnen, waar ruim voldoende parkeerplek was voor wandelaars.

We begonnen lekker laat aan onze wandeling, dus eigenlijk moesten we direct op zoek naar een lunchplek. Na iets minder dan 2km kwamen we bij de Pichlerhütte uit en daar hebben we een mega lekkere lunch gehad. Een schnitzel voor mij en een drietal knödels met goulashsoep voor Jelmer. Daar hadden we eigenlijk nog niet ver genoeg voor gewandeld, maar het smaakte er niet minder lekker om. In totaal lagen er 7 almhutten op de route, maar wij hebben twee pitstops gemaakt. De tweede was bij de Moserhütte en daar hebben we een lekkere apfelstrüdel gegeten. Vanaf daar was het nog zo’n 4km naar de auto en toen hadden we de knollen wel op.

Na twee toffe hikes viel deze eerlijkgezegd een beetje tegen. Je merkt duidelijk dat je hier over een skigebied wandeld en de natuur was gewoon niet ‘wauw’. We zijn iets te verwend geworden door de bergen in de dolomieten denk ik.

Dag 7: Bressanone / Brixen

Onze ‘rustdag’ brachten we door met een kleine citytrip naar Brixen: een superschattig Zuid-Tirools stadje. Het was ongeveer een halfuurtje rijden vanaf Maranza en aan de rand van de stad vonden we een parkeerplaats. Brixen is niet supergroot, maar zit vol met leuke winkels, horeca en mooie gebouwen. Zeker wel een bezoekje waard.

We begonnen ons middagje goed met een lekkere lunch bij Agorà21, waar ik echt een waanzinnig lekkere pizza heb gegeten (de pasta van Jelmer was ook errrg goed). Daarna zijn we verder Brixen gaan ontdekken. Doordat we Bux bij ons hadden konden we natuurlijk niet winkel in en winkel uit, maar toen we corgi-espressokopjes tegenkwamen móest ik wel naar binnen. Verder was er de leuke delicatessenwinkel ‘Tito Speck’ waar ze allerlei soorten worst, kaas, olijfolie, wijn en andere delicatessen verkochten. Geen standaard toeristisch winkeltje, echt een aanrader om naartoe te gaan als je in Brixen bent.

Bux had zijn lading prikkels wel gehad en zelf vonden we het ook wel mooi geweest. Volgens mij zijn we er iets meer dan drie uur geweest en dat was genoeg om het centrum te bewonderen. Zeker een fotogeniek stadje.

Dag 8: Sass de Putia/Peitlerkogel

Eigenlijk wilden we op deze dag naar de Drei Zinnen / Sexten. Helaas was het daar al volledig volgeboekt (je moet online een parkeerticket kopen) en gingen we op zoek naar andere opties. Jammer, maar daardoor hebben we een andere supermooie berg bezocht: Sass de Putia/Peitlerkogel. Dit is een solitaire berg met twee toppen waar je in ca. 14km omheen kunt hiken. Deze wandeling is een stuk minder drukbezocht en dat was ook wel fijn voor de verandering!

We zijn dit keer lekker op tijd begonnen en waren om 9 uur al aan de wandel. De eerste 4km liepen we door rotsachtig gebied en daar maakten we ook de meeste hoogtemeters. Bovenop kon je ook nog verder naar de top hiken, maar dat was via ferrata. Dat kon uiteraard niet met Bux, maar stiekem hebben we daar allebei ook gewoon teveel hoogtevrees voor.

Daarna was het vooral bergaf lopen en genieten! Het wandelpad kronkelt magisch door het landschap heen en overal staan schattige houten huisjes. Onderweg pauzeerden we voor koffie met wat lekkers bij Ütia Vaciara en daarna moesten we aardig doorlopen omdat het begon te regenen. Dat was direct een goed excuus om op het einde te schuilen en lunchen bij Munt de Fornella. Een populaire almhut waar ze ook Schotse Hooglanders houden. Dat leverde hele toffe foto’s op.

Dag 9: Reisdag naar Oostenrijk

Op onze reisdag waren de weersvoorspellingen dramatisch. Er zou zo’n 125mm regen vallen met onweer en alles erop en eraan. Enerzijds fijn: want dat wil je niet tijdens een wandeling op je dak krijgen. Maar ik vind dat dan altijd ook best spannend op een reisdag door de bergen. Gelukkig viel alles achteraf reuze mee (of langs ons heen) en zijn we zonder vertraging bij onze derde bestemming aangekomen.

We waren al rond 3 uur bij ons appartement en we konden direct inchecken. De eigenaar liet ons zelfs nog kiezen tussen twee verschillende appartementen. Niet handig voor mijn keuzestress, maar wel erg luxe. En het mooiste: er was een sauna waar we gratis gebruik van mochten maken! Daar worden wij heel blij van haha.

Verder hebben we die dag – behalve het uitstallen van onze spullen – niet zoveel gedaan en zijn we ons gaan voorbereiden op de eerste hike in Oostenrijk.

Appartement in Forstau, Salzburgerland
Ons appartement bij Gut Vögeihof was echt gigantisch en er zat ook een fijn balkon bij. De keuken was van alle gemakken voorzien en we hebben prima kunnen koken daar. Extra fijn: iedere dag werden er verse broodjes bezorgd. Die hangt de eigenaar dan om half 8 ‘s ochtends al aan je deur. De sauna was voor ons wel echt de kers op de taart. Zó fijn om na een lange hike daar even extra te ontspannen. Ook voor onze hond was het een fijn plekje en er waren genoeg wandelmogelijkheden rondom het appartement voor het uitlaten.

Dag 10: 5 Huts Trail Dachstein

In de buurt van ons appartement was er absoluut geen gebrek aan wandelroutes, maar wandelroutes op hoogte (met mooie rotsachtige bergen) zijn hier toch wat schaarser dan in de Dolomieten. Toch is het Dachsteingebergte daar de uitzondering op. Met een hoogte van 2995 meter steekt die boven alle andere bergen in dit gebied uit.

Wij zijn niet bovenop de berg geweest – daarvoor moet je een lift nemen – maar hebben aan de voet gewandeld. Dat leverde continu een geweldig uitzicht op zoals je wel kunt zien aan de foto’s. We liepen de ‘5 Huts Trail’, maar kwamen er onderweg achter dat bepaalde paden verboden waren voor honden (vanwege het loslopende vee). Halverwege hebben we onze route dus nog een beetje moeten omgooien, maar dat kon de pret niet drukken.

Het was een pittige route en daarom hadden we een goed excuus voor meerdere pauzes. Op het hoogste punt van onze hike stond de Dachstein Südwandhütte (foto 4): een superfotogenieke almhut waar we heerlijk hebben gegeten. Vanaf daar waren we nog maar iets op de helft en door de zon en hoogtemeters was ik wel redelijk uitgeblust. Jelmer dacht er hetzelfde over en stiekem wilden we ook op tijd terug zijn om nog even in de sauna te kunnen. Dat is gelukt en – na 15km en 800 hoogtemeters – hadden we dat ook wel verdiend. 🙂

Dag 11: Sound of Music Trail

Met ca. 3km en 100 hoogtemeters kunnen we er nog over discussiëren of dit een trail mag heten. Maar eerlijk is eerlijk: dit was best leuk om te doen. De meeste Sound of Music filmlocaties vind je in en rondom Salzburg, maar voor dit momentje moet je naar Werfen toe. Dit is de plek waar Julie Andrews met de kinderen Do-Re-Mi zingt.

We parkeerden onze auto aan de rand van Werfen en liepen via het stadje richting het beginpunt van de ‘trail’. Het begon met een gigantische hoeveelheid traptreden en daarna werd de route wat natuurlijker. Onderweg vond je verschillende kunstwerken/spelelementen die te maken hadden met het lied. Bovenaan hebben ze er echt wel wat van gemaakt: het is afgezet met een hekwerk, er zijn ligstoelen en ze hebben leuke doorkijkgaten gemaakt. Op een warme zomerse dag zou dit perfect zijn voor een picknick.

De trail was leuk, maar Werfen zelf is verder niet echt een bezoekje waard. Dan kun je beter doorrijden naar Salzburg, waar je direct de andere Sound of Music locaties kunt bewonderen. Wij hebben na de wandeling nog snel geluncht en zijn daarna fijn gaan chillen in ons appartement.

Dag 12: Flachau & Wagrain

Ieder jaar gaan wij op skivakantie naar Flachau, dat voelt voor mij echt als thuiskomen. We gaan ook bijna altijd naar hetzelfde huisje, super nostalgisch allemaal. Je kunt je dus wel voorstellen dat we simpelweg wel een die dag die kant op moesten. Het is niet het meest geschikte gebied voor wandelen (we kwamen wel veel mountainbikers tegen). En eerlijk gezegd was dit wel echt een skigebied hike: loodzwaar en weinig inspirerende uitzichten. Maar voor ons voelde het weer even als thuiskomen en daar hebben we van genoten.

In totaal hebben we 20km en 1200 hoogtemeters afgelegd over super afwisselende ondergronden. Het was echt wel een zware hike en we hebben nog getwijfeld of we wel naar de top wilden. Maar na onze schnitzel konden we er weer volle bak tegenaan. Heel tof om te zien hoe ‘onze’ skipistes erbij lagen in de zomer, maar als je op zoekt bent naar een mooie hike zou ik dit niet aanraden.

Dag 13: Halstättersee

Ik begon stiekem toch een beetje naar een ‘stranddag’ te verlangen en met de temperaturen kon dat ook prima. Het beloofde een zonnige dag te worden en zoals je ziet was het stralend blauw. We reden richting de Halstättersee: een magisch meer in het gebied Salzkammergut. Helaas waren we iets te laat vertrokken om nog bij Hallstatt te parkeren en daar rond te wandelen, maar dat was ook niet ons primaire doel.

We reden een half rondje om het meer en hebben onze ogen uitgekeken. Het is echt zó mooi daar. Zeker met de bergen er rond omheen, echt prachtig. Ik had iets te weinig research gedaan en het was nog best een zoektocht om een plek te vinden waar we met Bux mochten zwemmen. Bij Strandbad Obertraun vonden we uiteindelijk een klein hondenstrand. Daar hebben we ons iets meer dan een uur vermaakt voordat we weer terug naar het appartement reden.

Achteraf baalde ik dat we niet beter vooronderzoek hadden gedaan, want dan hadden we daar misschien ook wel een mooie hike kunnen maken. Er valt echt nog wel veel te ontdekken in dat gebied van Oostenrijk, zeker met de vele grote meren, mooie bergen en al dat groen. Reden om nog eens terug te gaan!

Dag 14: Hochkeil

Ons allerlaatste laatste hikedagje viel een beetje in de mist zoals je ziet. Blijkbaar waren we door onze lading zon heen voor deze vakantie. Stiekem was ik inmiddels ook wel klaar met al het hiken en was deze vooral zodat we zonder schuldgevoel schnitzel konden eten.

Hochkeil is een berg aan de voet van de Hochkönig berg, welke bekend staat om haar unieke vorm. Het lijkt een beetje op een kroon. Normaal zouden we vanaf de top van Hochkeil ook een mooi uitzicht over Hochkönig krijgen, maar dat viel dit keer dus een beetje tegen. Al moet ik zeggen dat ik de foto’s tussen de wolken ook wel erg tof vond. Ongeveer 7km en 300 hoogtemeters later kwamen we weer bij de auto aan, helemaal klaar voor onze laatste schnitzel van de vakantie. Die vonden we bij Arthurhaus, een tof berghotel. Als kers op de taart hebben we onszelf ook maar getrakteerd op een apfelstrüdel, schandalig hé.

Terug in het appartement moesten we helaas gaan inpakken, want onze vakantie zat er alweer bijna op. We hebben nog een laatste keer gebruik gemaakt van de sauna, zijn de auto gaan inpakken en daarna op tijd gaan slapen.

Dag 15: Terug naar huis

En toen was de vakantie weer voorbij. Precies lang genoeg: volle bak genoten en aan het einde weer verlangen naar thuis zijn. Ik moet zeggen dat ik de eerste helft van de vakantie qua hikes echt wel beter vond. De bergen in de Dolomieten zijn simpelweg next level. Maar het fijne Oostenrijkse gevoel (en de sauna bij het appartement) zorgden voor een heerlijk tweede deel van de vakantie. En Buxi vond het ook leuk, kijk maar: